Marathonloper Abdi Nageeye leefde altijd al in een onbegrensd universum

Marathonloper Abdi Nageeye leefde altijd al in een onbegrensd universum
https://images.nrc.nl/o5_YSLj_O60o3M-eV3sdNvfg8FE=/1200×627/smart/filters:no_upscale()/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2019/04/data43407803-e4ff37.jpg

Ver voordat Abdi Nageeye fulltime hardloper werd, leefde hij al in een onbegrensd universum. Zijn wereld wilde hij zelf indelen, los van islamitische of familietradities. De geboren Somaliër wilde vrij zijn, altijd en overal. Die levensopdracht bracht hem zondag in Rotterdam een nieuw Nederlands record op de marathon, in een voor Nederlandse begrippen absolute toptijd: 2.06,17 uur, liefst twee minuten sneller dan zijn oude recordtijd (2.08,16) uit 2017 bij de marathon van Amsterdam. Hoe Nageeye dat flikte? Gewoon, door onmetelijk te denken.

In Kenia, waar hij al twee jaar traint in de groep van Eliud Kipchoge, wereldrecordhouder op de marathon, wordt Nageeye vanwege zijn voorzichtige Nederlandse opvatting vaak meewarig aangekeken. Vanwaar zijn lage doelstellingen voor een marathon? Winnen, dáár gaat het om. Die opdracht geven Kenianen zichzelf altijd mee in een marathon. Onderweg merken zij dan vanzelf de haalbaarheid. Maar meegaan in de eerste groep, niet een tijd van 2.08,00 of zo plannen en dan in een trager groepje dat doel halen. Flauwekul, oordelen Keniaanse toplopers.

Breken met polderinstelling

Nadat Nageeye vorige maand dertig jaar was geworden, vond hij de tijd aangebroken te breken met zijn polderinstelling. Hij kan de Keniaanse lopers van wereldklasse in zijn trainingsgroep moeiteloos bijhouden, dus waarom zou hij zijn grenzen niet verleggen in een wedstrijd? In Rotterdam besloot Nageeye een gooi te doen naar de podiumplaatsen. De hoogste tijd om door barrières te breken, om zijn carrière te upgraden en zichzelf zowel fysiek als mentaal maximaal op de proef te stellen.

Een mededeling waarmee de Rotterdam-organisatie even geen rekening had gehouden. Achter de te verwachten Keniaanse heersers had die een strijd met de Belgische Europees kampioen Koen Naert en de tweede Nederlandse troef Khalid Choukoud in gedachten, met als richttijd 2.08,00. Nageeye was niet te vermurwen. Hij had goed getraind in het Keniaanse Kaptagat, voelde zich in topvorm en wilde wel eens meedoen om de prijzen. Waar dat toe zou leiden? Hij had geen idee. Alles was mogelijk. Maar één ding wist Nageeye zeker: zijn loopbaan moet een nieuwe dimensie krijgen.

Aldus geschiedde. Nageeye liep zondag mee in de eerste groep, om pas na 35 kilometer te buigen voor de latere winnaar, de Keniaan Marius Kipserem, die met 2.04,11 uur en passant het parcoursrecord met zestien seconden verbeterde. Het podium bleef voor Nageeye met een vierde plaats net buiten bereik, maar daar maalde hij na afloop niet om. Zijn nieuwe recordtijd, maar vooral de manier waarop die tot stand kwam, gaf hem veel voldoening. Het is voortaan gedaan met de voorzichtigheid. Onbegrensd denken, wordt zijn nieuwe attitude. Want hij kan nog veel harder, blufte de loper kort na zijn finish op de Coolsingel.

Thuis in Nederland

Typisch Nageeye, die als jochie van vijf door zijn halfbroer Mohammed naar Nederland werd gehaald. Naar Den Helder om precies te zijn. Hij leerde Nederlands, raakte vertrouwd met de cultuur achter de dijken en wilde nooit meer weg. Dat besef drong pas echt tot hem door toen de strenge gelovige Mohammed hem had meegenomen naar Syrië. Voor een devote herbezinning. Na een gedwongen terugkeer naar Somalië voelde hij heel sterk hoezeer hij Nederland had leren waarderen. Nageeye wilde terug, vluchtte als dertienjarige naar Ethiopië, vanwaar hij door een Nederlandse zendeling uiteindelijk werd ‘thuisgebracht’.

Nageeye vond onderdak bij een gastgezin in Oldebroek, op de Noordwest Veluwe. Van hardlopen had hij geen weet; interesseerde hem niet. Hij vond het tien keer niks, zei hij negen jaar geleden in een interview met NRC. Abdi voetbalde bij een lokale club, waar teamgenoten hem voorzichtig naar de loopsport duwden. Die zagen in hem meer een talent als loper dan als voetballer. Na een schoorvoetend begin kreeg Nageeye steeds meer lol in hardlopen. Hij besloot lid te worden van de Apeldoornse vereniging AV’34, waar trainer Johan Voogd hem tot een echte atleet boetseerde. De rest is geschiedenis.

Met Nederlandse titels op de 5.000 meter en 10.000 meter, de halve en hele marathon en bij het veldlopen ontwikkelde Nageeye zich tot een nationale topatleet, die in 2016 in Rio de Janeiro debuteerde op de Olympische Spelen met een dertiende plaats op de marathon. Maar daarmee is zijn sportieve honger niet gestild. Nageeye wil naar de wereldtop, prijzen winnen. Geen loze ambitie bewees de langeafstandsloper zondag in Rotterdam. Hij heeft een eerste stap gezet in nieuw fase van zijn carrière. Zijn tweede opmars is begonnen.

Source link