‘Met een trillend lipje stond hij in de speelgoedwinkel’ | Columns

‘Met een trillend lipje stond hij in de speelgoedwinkel’ | Columns
https://www.telegraaf.nl/images/1200×630/filters:format(jpeg):quality(80)/cdn-kiosk-api.telegraaf.nl/dd6c5924-40b2-11e9-810d-dd7da5fb3f73.jpg

Jupiter

Onze jongste werd 5. Dus gingen mijn vrouw en ik naar de speelgoedwinkel om een cadeau voor hem te kopen. Dat werd een makkie. Al weken had hij luidkeels aangekondigd wat hij voor zijn verjaardag wilde hebben: Jupiter, de rode brandweerauto van brandweerman Sam. “Ik weet waar die staat,” zei mijn vrouw.

Brandweerkazerne

We liepen naar het brandweerman Sam-schap en zagen de door onze kleine spruit zo felbegeerde brandweerauto Jupiter. Daarnaast stond nog een veel grotere doos. Daarop stond dezelfde Jupiter in een brandweerkazerne. Hij was niet eens zo heel veel duurder. “Die nemen we,” zei ik resoluut. “Twee voor de prijs van een.” De man van de speelgoedwinkel knikte en pakte glimlachend de doos voor me in.

Lees nu op vrouw.nl: ‘Het plastic zwaard zwiepte genadeloos tegen haar wang’

Not included

Een ochtend later kwam onze jongste helemaal jarig de trap af. Nadat we uitvoerig voor hem gezongen hadden, brulde hij: “En nu ga ik Jupiter uitpakken!” Hij begon met het grootste pakket. Hij scheurde het pakpapier los en zag de brandweergarage, met daarop zijn geliefde brandweerauto. Vol blijdschap opende hij de doos. Er vielen onderdelen uit van een garage. Maar geen Jupiter. “Waar is hij nou?” vroeg hij beteuterd. Hij zat er niet in. Dit moest een vergissing zijn. Ik keek nog eens op de doos. Daar stond-ie toch echt op. Toen ik nog eens heel goed keek zag ik pas de hele kleine lettertjes: ‘Truck not included.’Ik voelde me zwaar genaaid.

Lees nu op vrouw.nl: Sweet 16… ‘Een brommobiel? Wat is er mis met een scooter?’

Irritante grijns

Een half uurtje later stond ik met een bloednerveus jarig jobje voor het rolluik van de speelgoedwinkel. “Wat als ze Jupiter nou niet hebben?” vroeg hij met een trillend lipje. ‘Dan brand ik die hele winkel plat,’ dacht ik terwijl ik tegen hem zei dat het allemaal goed zou komen. Vijf minuten later dan de aangegeven openingstijd ging het rolluik eindelijk omhoog. Mijn jongste pakte opgelucht de felbegeerde Jupiter uit het schap. Toen ik ging afrekenen, herkende de man me nog van een dag eerder. “Die er toch ook maar bij?” vroeg hij lachend. Ik zei niks. Maar toen ik mijn pincode intoetste, staarde ik hem net zo lang aan totdat die irritante grijns verdween.

Source link