Smullen bij McDonald’s – NRC

Smullen bij McDonald’s – NRC
https://images.nrc.nl/hzLF1qX6vVzSFeWJCuFH74iRl70=/1200×627/smart/filters:no_upscale():format(jpeg):fill(f8f8f8,true)/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2019/02/fritsartikel-1.png

We pasten een weekend op twee van onze kleinkinderen en om ze een plezier te doen besloten we even het klimaatakkoord te vergeten. Ze wilden best ergens een pizza eten, maar McDonald’s had duidelijk hun voorkeur, merkten we.

Dat viel te regelen, ook omdat ze bereid waren een enkel milieuvriendelijk voorstel van ons te accepteren. De beoogde McDonald’s lag voorbij de rand van hun provinciestad, je kon hem alleen met de auto bereiken of lopend dan wel fietsend. Lopen vinden de meeste kinderen onverdraaglijk saai, dus kwamen we met een nuttig compromis: wij zouden lopen, zij gingen op de fiets vooruit op voorwaarde dat ze bij riskante bochten op ons zouden wachten.

Het werkte goed, al kwamen we er tegen het einde achter dat de ligging van zulke restaurants in geen enkel opzicht op voetgangers is berekend. Er was geen voet- of fietspad meer, we moesten over een stukje rijweg om de zaak te bereiken. Ik waande me op een weg in zo’n Amerikaanse buitenwijk, waar je als voetganger door automobilisten ook verbaasd wordt nagekeken.

Even later bleken we de enigen die níét per auto waren gekomen. Auto’s reden af en aan, sommige bezoekers nuttigden hun voedsel in de auto, de meesten stapten uit en liepen naar het restaurant. Dat was één grote, roezemoezende trog met eters, vooral gezinnen en stelletjes. Met moeite vonden we een geschikt plekje, waarna kleinzoon Glenn de leiding van de missie op zich nam, geassisteerd door zusje Fay.

Sinds mijn laatste bezoek aan McDonald’s bleek er het nodige veranderd. Bestellen bij een balie was er niet meer bij, je moest je culinaire wensen intikken op grote schermen tegen de wand. Glenn vond moeiteloos zijn weg tussen de Double Big Tasty’s, de Quarter Pounders en de Home Style Chicken Tenders. Alleen het afrekenen, dat mochten wij doen, via dezelfde schermen en op zijn aanwijzingen. Met zo’n kleinzoon ligt de wereld, althans die van McDonald’s, aan je voeten.

Ook bij McDonald’s hebben ze tegenwoordig de mond vol van duurzaam ondernemen en verantwoord voedsel, maar ik merkte dat Glenn en Fay hún mond toch het liefst vulden met de ongezondste varianten van het menu. Mijn vrouw en ik gingen evenmin vrijuit met onze keus voor kipfilet in „een licht pittig krokant jasje”. „Erg lekker’’, prees mijn vrouw terwijl ze aan haar calorierijke milkshake begon. Grootouders zijn nog slechtere ouders dan gewone ouders.

Om ons heen kauwden tientallen andere opgetogen kaken, terwijl de auto’s buiten een begerig wachtende rij vormden. Alles wat slecht voor de gezondheid was, leek zich juichend op deze plek te manifesteren.

Ik moest even denken aan die hoogleraar omgevingspsychologie die in NRC zei dat een overgrote meerderheid van het Nederlandse volk wel degelijk in klimaatverandering gelooft. „Het draagvlak is groter dan verwacht. De lange droge zomer vorig jaar heeft mensen aan het denken gezet. Alleen, politici denken dat het draagvlak klein is.”

Misschien krijgen die politici ongelijk, maar voorlopig lijkt mij het genoemde draagvlak niet veel groter dan de oppervlakte van een stevige, ouderwetse Big Mac mét cheddar smeltkaas, uitjes, augurk en de speciale Big Mac-saus op een driedelig sesambroodje. Er zit ook nog verse sla bij, maar dat is meer om je geweten te sussen.

Source link